Wszystko o ADHD

PLAN WYKŁADU
1.      Ujecie definicyjne ADHD
2.      Etiopatogeneza zaburzenia
3.      Typologia zburzenia
4.      Objawy w zależności od wieku
5.      Formy pomocy

ADHD jest to złożone zaburzenie rozwojowe znane już od ponad 150 lat. Przechodziło liczne przeobrażenia nazewnicze w zależności od zachowania dzieci, środowiska, w jakim żyją i w którym się wychowały
Dzieci te otrzymywały i otrzymują nadal przydomek „żywego srebra”, „urwipołcia”, „wiercipięty”, „roztrzepańca” „skarania boskiego” a nawet „ diablęcia”.

W języku naukowym spotykamy także wiele form uczestniczących takich jak:
-       zespół minimalnych uszkodzeń mózgu;
-       zespół hiperkinetyczno- odruchowy;
-       zespół minimalnych dysfunkcji mózgu;
-       zespół mikrodeficytów.

Klasyfikacja ICD 10 – „europejska klasy” dwa systemy klasyfikacyjne z zaburzeniami chorób psychicznych nadając im numeryzację np.: F15.
Klasyfikacja DSM IV TR klasyfikacja amerykańskiego towarzystwa psychiatrycznego.
Mechanizm powstawania zaburzenia wiąże się z zachowaniem równowagi procesów nerwowych w taki sposób, że procesy pobudzenia przeważają nad procesami hamowania.
Przewaga ta wyraża się w nadpobudliwości psychomotorycznej, sferze ruchowej, emocjonalnej i poznawczej.

PRZYCZYNY ADHD

1.      Mikrouszkodzenia mózgu zwłaszcza w obrębie płatów czołowych(sfery emocjonalnej), jader podkorowych, spoidła wielkiego i móżdżku.
Neurobiologiczne przyczyny.
2.      Zaburzenia równowagi pomiędzy podstawowymi neuroprzekaźnikami- noradrenalina i dopamina co powoduje zaburzenie odbioru i przekazywania informacji. Duże znaczenie ma tez serotonina odpowiedzialna za regulacje nastroju. U osób impulsywnych stwierdza się niedobory tego neuroprzekaznika te osoby dość często zachowują się nieodpowiednio i agresywnie. Nie umie odróżnić dobra od zła, naraża się na niebezpieczeństwo, nie ma świadomości tego co robi.
3.      Podłoże genetyczne. Prawdopodobnie zespół jest dziedziczny wielogenowo. Okazało się ze występowanie zespołu u kogoś z bliższych lub dalszych krewnych powoduje 5 lub 7 krotne zwiększenie ryzyka wystąpienia ADHD u kolejnego członka rodziny. W porównaniu z rodzinami w których problem nie istniał wcześniej.
Ryzyko wystąpienia zespołu ADHD wzrosło nawet do 50% gdy jedno z rodzicowi miało lub ma ten zespól. Dziecko z zespołem ADHD ma alergie bądź dysleksje.
-       metody wychowawcze, czynniki zewnętrzne, środowisko szkolne nie stanowią czynników wywołujących ADHD, lecz mogą pogłębiać bezpośrednie skutki zaburzenia.
-       dzieci dotknięte ADHD osiągają znacznie lepsze wyniki w sytuacjach sam na sam z nauczycielem, gdyż bezpośredni nadzór ułatwia im skupienie się na konkretnym zadaniem. (jeśli nie SA agresywne powinny uczęszczać do szkoły)
Amerykańska klasyfikacja Towarzystwa Psychiatrycznego w DSM IV TR opisuje zespół zaburzeń koncentracji uwagi, nadpobudliwości psychoruchowej i trzema podtypami:
•       typ z przewaga zaburzeń uwagi,
•       typ impulsywnie- nadpobudliwości,
•       typ mieszany.