Pedagogika specjalna

PLAN WYKŁADU
1.      Ujecie definicyjne ADHD
2.      Etiopatogeneza zaburzenia
3.      Typologia zburzenia
4.      Objawy w zależności od wieku
5.      Formy pomocy

ADHD - złożone zaburzenie rozwojowe znane od ponad 150 lat. Przechodziło liczne przeobrażenia nazewnicze, w zależności od zachowania dzieci, środowiska, okoliczności w jakiej te objawy się ujawniły. Dzieci takie najczęściej noszą przydomek „żywego srebra", „urwipołcia", „wiercipięty" itp.

Dziecko przewlekle chore – to takie, które cierpi na chorobę nieuleczalną albo nawracającą, lub postępującą, trwającą 1 rok lub więcej. Dzieci przewlekle chore włącza się do grupy osób niepełnosprawnych. Jednak nie każda choroba przewlekła czyni dziecko niepełnosprawnym i nie zawsze całkowicie i trwale eliminuje je z grona rówieśników.

Surdopedagogika – jest to dział pedagogiki specjalnej (rewalidacyjnej) zajmujący się nauczaniem i wychowaniem jednostek z wadami słuchu i zaburzeniami mowy wynikającymi z wad słuchu.

Poniżej najważniejsze pojęcia związane z Pedagogiką specjalną.

Tyflopedagogika – jest nauką o wychowaniu i kształceniu jednostek z wadami wzroku.

Oligofrenopedagogika – to dział pedagogiki specjalnej zajmujący się nauczaniem i wychowaniem jednostek upośledzonych umysłowo.

Szkoła specjalna – tym terminem obejmujemy wszystkie jej stopnie (przedszkola specjalne, szkołę podstawową zawodową i różne formy szkolenia dla dorosłych w ośrodkach zawodowej rehabilitacji). To instytucja , w której kształci i wychowuje się dzieci z różnymi zaburzeniami, upośledzeniami, które nie mogą uczęszczać do szkoły normalnej lub nie mogą sprostać wymogom tej szkoły.

Rewalidacja – to system wychowania, nauczania i terapii dzieci i młodzieży upośledzonej. To dążenie do przywrócenia zdrowia osobnikom pozbawionym go w jednym lub wielu tych zakresach.